Illa de San Simón (Cesantes)

           A Illa de San Simón é en realidade un archipélago formado polas illas de San Simón e San Antón unidas por unha ponte, ademáis de varios illotes menores. Trátase dunha illa chea de encanto xa que por ela pasaron Cabaleros Templarios, o pirata Francis Drake e diferentes congregacións de monxes; inspirou ó poeta Mendiño a famosa cantiga de amigo Sedíame na Illa de San Simón;  escenario da batalla de Rande e no pasado máis recente foi lazareto e despois cárcere durante a Guerra Civil.

¿Cómo chegar?

As visitas á Illa de San Simón son gratuitas, a reserva pode conseguirse a través da páxina www.fundacionilladesansimon.org/ ou na oficina de turismo da Alameda.

            Un guía nos recibe para contarnos a historia da Illa, levándonos polos lugares máis destacados. A visita guiada dura unha hora e é opcional, ó que non lle interese pode afastarse do grupo e visitala pola súa conta. A narración realízase en galego polo que, normalmente, estas visitas comezan con 15 minutos de discusións por parte da xente sobre si o guía debería falar castelán. Non quero entrar en polémicas, pero non deixa de ser curioso que os que rifan sempre son galegos.      

Estado actual (2008)

Para quen visitou a illa nos anos en que estivo abandoada o contraste é moi grande. A accesibilidade foi adecuada para a xente con problemas de movilidade. A restauración dos edificios externamente e moi bonita, digo isto porque do interior só se poden visitar tres salas con exposicións: unha da historia da illa, outra da época en que foi cárcere e, a última, das obras de restauración. Tamén está fechado o acceso ó pequeno cemiterio que se atopa na Illa de San Antón, nel atópanse sarcófagos de pedra moi antigos. Outra cousa que chama a atención, é o elevado número de esculturas erixidas nun sitio tan pequeno.

Conclusións.

Resumindo, a visita paga a pena. Os encantos da illa son bastante evidentes e o relato do guía sumérxete na historia do que estás a contemplar. Das exposicións destacaría a histórica porque os paneis explicativos aclaran e ilustran a gran cantidade de acontecimentos que aquí sucederon. Na dedicada ó periodo da Guerra Civil chama a atención o material recollido: fotos, cartas dos presos...

            A mágoa é que a duración da visita sexa moi curta. Esperemos que, nun futuro próximo, todos podamos ter acceso á totalidade das instalacións e non sigan sendo disfrutadas só por uns poucos (arquitectos, políticos, poetas...).