Outras Curiosidades-2

A Pesca do Congrio.

            En xullo de 1964 Genaro Alonso Bouzón pescou nun peirao de Rande dous congrios, un dos cales era casi da súa altura e superaba os dez kilos. Pero como sempre hai alguén que pesca máis. Ao pouco tempo o propietario do bar “D’o Canario” de Rande, informa de que un veciño seu, Francisco Cabaleiro Couto “Campicho”, pescara un congrio de vinte kilos. Este pescador afecceonado tiña realizadas as súas boas capturas, pero nunca unha desta envergadura.

            Ao ano seguinte seguían as boas capturas en Rande. Desta volta sería o redondelán Amador Pérez Sousa o que acadou un congrio de 11 kilos e 1’45 m. de lonxitude.

            En febreiro do 2012, pulverizan aos anteriores, os submarinistas redondeláns Paulino Toucedo Otero e Juan Figueroa Couñago que pescan en Alcabre (Vigo), un congrio de 2’35 metros e 57 kilos de peso.

 

BIBLIOGRAFÍA

 

Galiciana > El Pueblo Gallego

Faro de Vigo

 

 

 

 

Historias de caza.

 

O 27 de xaneiro de 1877 ás oito da noite, o mineiro Santiago Ubiña dirixíase a traballar na construcción do túnel dos Valos cando o sorprenderon dúas luces diante súa. Pensou que se trataba dos candís dos seus compañeiros polo que seguiu avanzando ata que se percatou de que eran os ollos dun lobo. Tentou escapar pero a besta adiantábase aos seus movementos polo que decidiu enfrentarse a el. Co candil que levaba golpeou ao lobo que torceu a cabeza, aproveitando para clavarlle unha navalla. O animal ferido arremetou contra Ubiña, que se defendía a golpes e navallazos. Os traballadores correron alarmados polos aullidos e os gritos de auxilio, mais cando chegaron o lobo estaba morto e Santiago Ubiña ileso aínda que moi afectado.

 

En marzo de 1900, os de xabaríns causaban destrozos en Saxamonde polo que se formou unha partida de caza. Conseguiuse matar a un destes animais duns 60 kilos de peso preto do Mendo, entre Quintela e Louredo (Mos). Probablemente viña fuxindo daqueles montes o xabarín que poucos días despois, paseou polas rúas de Redondela causando o pánico dos veciños e internándose logo nun bosque próximo ao viaduto de Pontevedra. Saíron tras el varios cazadores sendo abatido polo señor Álvarez dun certeiro disparo. Pesaba uns 75 kilos.

 

En decembro de 1907 cinco cazadores que estiveron tres días no Suido (Fornelos) cobraron 83 perdices. Un deles, que ía cos de Redondela, Manuel González Fresco, de Vigo, de 65 tiros matou 62.

 

En decembro de 1908, en Reboreda, Narciso Míguez ao disparar cunha escopeta a un can, feriu ao seu compañeiro, Sabino Otero.

 

En abril de 1914 foi abatido en Padróns (Saxamonde) un xabarín que causara varios danos e que pesaba uns 70 kilos.

 

O párroco de Quintela Alfonso Álvarez Gil, matou en xullo de 1916 un xabarín que pesou unhas nove arrobas.

 

A finais de 1930, os paxaros chamados vulgarmente Pico-tuertos e en linguaxe técnico Loxia Fisinostro, provocaban moitos destrozos nas árbores, polo que a Comisión provincial acordou pagar 25 céntimos por cabeza de ave. A sorpresa veu cando, o 8 de xaneiro, presentouse na deputación José Martínez, veciño de Redondela, con cen cabezas do citado paxaro.

 

En 1962 os lobos causaron grandes perxuízos en Negros e Cedeira matando a trinta ovellas e multitude de galiñas. Esta situación levou a organización de servizos de vixilancia por parte dos veciños. A paciencia deu os seus froitos e Ramón Carrera Rodríguez, veciño de Negros, abatiu unha loba de 47 kilos.

 

 

 

BIBLIOGRAFÍA

 

            Galiciana- http://www.galiciana.bibliotecadegalicia.xunta.es => El pueblo gallego, El Diario de Santiago, Gaceta de Galicia  Diario de Santiago, El Diario de Pontevedra, La idea moderna, El Correo de Galicia

 

 

 

Restauración... do corpo.

            Os bares, restaurantes, hostais e hoteles son e foron un elemento socializador. Alí se cantou, se bailou, se celebraron homenaxes, despedidas de solteiro, vodas, bautizos e comuñóns; se fixeron moitas amizades e se romperon outras tantas, se riu, se pelexou, se gastaron bromas, se contaron chistes e ocurriron anecdotas que se lembran anos despois e, por suposto, se bebeu e se comeu. Pero os locais de restauración tamén serviron para restaurar... o corpo.

            É unha faceta menos coñecida, pero durante anos médicos, curandeiros ou dentistas dábanlle outra utilidade a estes negocios exercendo os seus oficios. Así, nos anos 20, un podía curarse unha hernia no Restaurante Moderno ou, nos anos 50 e 60, podía sacarse un dente no Hotel España. Neste último atendeu todos os domingos e durante máis de quince anos, o dentista Celso González Villar.

            A continuación na galería de imaxes algúns destes sorprendentes anuncios.

 

De Cabeiro a Gibraltar.

            Tradicionalmente na parroquia de Cabeiro fabricábanse cestos que eran vendidos en Redondela e Vigo. Esta modesta industria sufriu un desenrolo enorme tralo estalido da I Guerra Mundial. O caso foi que Gibraltar mercaba cestos para o carbón a Italia e a contenda deixou a dita cidade sen suministro. Esta situación obriga a que se comece a solicitar este tipo de cestos a Cabeiro, que era o que surtía a Vigo. A demanda é tan grande que nesta parroquia e as máis próximas aumenta rápidamente a producción, que en 1919 chega a enviar a Gibraltar a cantidade de 5.000 cestos mensuais. Tendo en conta que o precio por cesto era de dous pesetas, os ingresos ascendían ás 10.000 pesetas mensuais. Toda unha industria cunha ocupación netamente artesanal.

 

BIBLIOGRAFÍA

El ideal gallego.

 

A dubidosa credibilidade dos xornais redondeláns

            As veces o humor, ou cando menos a falta de rigurosidade, colábase nos primeiros xornais de Redondela, mais parece que os seus colegas doutras vilas tomábanse as cousas en serio.

            Así en 1898 La Opinión  diario de Salamanca, faise eco dun artigo máis que dubidoso: “En Redondela, según dice un periódico local, hay pendiente una apuesta. Consiste en que un vecino de Cedeira tiene que engullirse dos millares de sardinas cocidas con cebollas, dos cuartillos de vino y dos panecillos de diez céntimos, tendrá que comer todo en dos horas, y si no lo hiciese, pagará el comilón el importe de las sardinas”.

            En 1903 El Diario de Pontevedra da a seguinte noticia: “Según dice un periódico de Redondela, al vecino de aquella villa Francisco Míguez Valente, en ocasión de hallarse durmiendo en una finca de su propiedad, se le metió por la boca una culebra, sin que se diese cuenta en el acto. Al creer lo que como cierto afirma el referido semanario, Francisco Míguez siente desde hace unos días moverse el ofidio en el estómago. El citado individuo marchó a Santiago según parece, con objeto de que en el Hospital le practiquen la necesaria extracción”.

 

BIBLIOGRAFÍA

18980517 La Opinión  diario de Salamanca

19031017 El Diario de Pontevedra

 

Primeiro Ascensor

 

            En novembro de 1970 entre os acordos que adoptou a Comisión Municipal presidida polo alcalde Pedro Otero Rey, destaca un referente a un entre a concesión de licenzas de obras. Tratábase da adición de un piso solicitada por Pilar Muíños Iglesias, o que a obrigaba a colocar a regramentaria antena de televisión e frecuencia modulada. O interesante era que o proxecto recollía a instalación do primeiro ascensor no Concello de Redondela. Esta circunstancia leva á Corporación a eximir á propietaria da tasa municipal correspondente.

 

 

 

BIBLIOGRAFÍA

 

19700613  El Pueblo Gallego

 

 

 

David López. Foto: Web da SAR
David López. Foto: Web da SAR

Un famoso na SAR.

            Non debe ser sinxelo compaxinar unha carreira como actor coa práctica deportiva. É o caso de David López Amor, quen despois de saltar á fama na TVG foi fichado por Antena3, onde protagonizou un programa de humor con caras recoñecidas como Martina Kleim ou Anabel Alonso. Participa actualmente (2016) na serie Gym Tonic na mesma cadea. Apesares dos desprazamentos obrigados polas actuacións en televisión e teatro xogou na S.A.R. ata o final da tempada 2015-2016.

 

Arosa Facebook Mweslee
Cartel co candidato alternativo. Facebook Mweslee

Mañana calor.

            Nun tempo en que as eleccións municipais sempre remataban con Xaime Rey ocupando a Alcaldía, alguén quiso romper con esta situación facendo campaña por un candidato alternativo. Deste xeito amenceu Redondela chea de carteis como o que acompaña estas liñas. Nel se veía ao Arosa coa lenda "Por un mañana con calor".   

            Por desgraza, ao non presentarse oficialmente os seus votos foron declarados nulos, quedándonos para sempre a dúbida de cantos recibira. Unha inxustiza máis. ¡Reforma do sistema electoral XA!

 

Texto: J. Migueles

Actualizado: 06-10-2016