Futbol: Equipos

1.908-Redondela Foot-ball Club

 

O primeiro clube da vila foi o Redondela Foot-ball Club, fundado en xaneiro de 1908, constaba de dous equipos e estaba formado por máis de trinta socios. A primeira xunta directiva estaba formada por: presidente, Leonardo Santos; vice, Lauro Olmo; secretario, Francisco Sánchez; tesoreiro, Camilo Lezón; vocais, Bernardino M. Blanco, José Rodríguez, Francisco Estévez Sánchez e Inocencio Estévez. Estaba capitaneado por Bernardino Míguez Blanco que meses despois tivo que emigrar a Arxentina, sendo sustituido por Mauro Olmos. O primeiro campo da vila foi construido polos propios xogadores na Xunqueira. Inundábase en inverno e había árbores no terreo de xogo, o que nos da unha idea do que era o futbol afecceonado naquela época.

Pioneiros deste deporte foron: F. Alfaya, F. Cardalda, Bernardo Míguez Blanco, J. Lezón, F. Sánchez, M. Santos, Mauro Olmos, M. Táboas, A. Bernárdez, R. Feijoo e M. Tejo.


 

1909-Científico Deportivo de Redondela

Pouco despois da súa creación o Redondela F. C. converteuse nunha asociación chamada Sociedad Centro Científico-Deportivo. Como clube, en 1909 estaba adherido á Federación Deportiva de Galicia como Científico Deportivo de Redondela. O 6 de xuño dese mesmo ano, organizou o primeiro campionato na vila, no que participaron catro equipos vigueses: Vigo, Athletic, Progreso e Industriosa. A principios de 1910 este clube seguía contando cun segundo equipo. En xullo de 1911 participa na Copa Padrós, da que resultou gañador o segundo equipo do Vigo F. C. ao derrotar ao segundo do R. Fortuna F. C., e vencer na final 2-1 ao Científico Deportivo. En agosto de 1912 organizan a Copa Redondela, para segundos equipos, inscribíndose a Sociedad Gimnástica, de Vigo; Sporting e Victoria, de Pontevedra; o Científico Deportivo, de Redondela; e o Real Club Coruña.

Por este equipo pasaron: Edmundo Novoa, Cipriano Prada Yaiza, os irmáns Ocaña, José “Costeiras” Martínez Vidal, Pancho, Reverter, Rodríguez López...

En outubro de 1914 o segundo equipo do Científico Deportivo reforzado con xogadores do primeiro vence 4-1 ao C. D. Pontevedra. en partido arbitrado por José Martínez capitán do clube redondelán. Formaron: Adán, Paz, Leirós, Mandado, López, Mandado, Sánchez, Pos, García, Otero e Bujones.

1919-Sporting Club

Ideal F. C.: A primeira referencia que atopo deste clube é o 12 de xullo de 1911 cando, como equipo infantil, xogou un partido contra un clube pontevedrés. Cando menos dende 1914, compite en categoría senior. Era coñecido como o equipo dos obreiros.

Fénix F. C.: Clube formado en xaneiro de 1916. O seu nacemento viu provocado porque o Centro Científico Deportivo descoidaba a sección de futbol, polo que os seus compoñentes decidiron desligarse. Nun principio aparece como clube infantil, comezando en 1918 a competir en categoría senior. Era considerado o equipo dos comerciantes. Xogadores de este equipo eran: Tomás, porteiro; Avelino Cal, medio centro; Juanito Rodríguez, interior dereito; e Muíños, dianteiro centro.

¿?: Unha noticia de 1917, daba conta de que o Bispo de Tui doara 300 pesetas á Escola Nocturna de Obreiros, para que os alumnos formaran un equipo de futbol e puideran mercar unhas equipaxes, mais ata o de agora non atopei máis referencias.

Sporting Club: Nace a mediados de 1919 da fusión do Fénix e o Ideal.Permanecería invicto ata outubro, ao perder 3-1 co Real Fortuna de Vigo, despois de vencer a equipos como o Alfonso XIII, Español e Suevia. Neste equipo xogaban Bouzón e Pena. Outros xogadores destes anos serían: Bernardino Míguez Alfaya “Neno”, José Martínez, José e Juan Rodríguez, e Roberto Sánchez, todos dianteiros; e Manolo Rodríguez “Olé”, medio centro.


 

1922/1923-Liga Popular

En xullo de 1922, despois duns meses sen equipos na vila nace o Liga Popular, creado pola sociedade de igual nome e que, en xullo de 1923, é seleccionado para a disputa da Serie C por non ter un campo en condicións. Na súa breve existencia este clube venceu en amigables a equipos de maior categoría como o Alfonso XIII, Eiriña e Athletic Club, todos eles de Pontevedra, e gañou unha copa de prata en Ponteareas con victorias por 2-0 e 6-0. A victoria ante o Eiriña supuso un éxito sen precedentes merecedora dunha cantiga. Nun xornal da época narrouse así: “El domingo a las 10 de la noche, una salva de bombas anunciaba el regreso de Pontevedra de nuestro equipo de foot-ball, vencedor del Eiriña por dos tantos a cero. Centenares de personas invadieron la calle Alfonso XII vitoreando y abrazando a los triunfadores.” Estes triunfos levaron ao Concello a plantearse a posibilidade de construir un campo de futbol. Xogaron neste clube: José Lamas, J. Villar, López (Cabezo), Jesús Figueroa (Suso), Jaime Serín, Avelino Cal, Tiano, Julio Sánchez, Pereira, Rodríguez II, Otero e A. Villar (Nicha) e Iglesias (Julata).

           

1924/1943-Redondela F. C.

En febreiro de 1924 fórmase o Redondela F. C. que cando menos nos primeiros anos vestía camiseta azul. Estaba formado por xogadores procedentes do Liga Popular e contaba con Pedro Otero Sestelo como presidente. Disputou o seu primeiro partido oficial en maio de 1924 contra o Europa de Vigo en promoción de ascenso á Serie B. Ante a imposibilidade de xogar os partidos oficiais en Redondela, este equipo construiría un campo en terreos alugados aos donos do pazo de Petán. A obra financiouse cunha porcentaxe da recaudación das entradas e coa venta de accións de 25 e de 5 pesetas. O primeiro partido amistoso celebrado neste campo xogouse o 28 de setembro de 1924 contra o Athletic de San Lorenzo, de Vigo, vencendo o noso equipo 3-2. A inauguración oficial sería o 5 de outubro, cun encontro entre o Redondela F. C. e o Comercial de Vigo, gañando os locais 4-3 e proclamándose campións da Serie C sen perder un só partido. O caciquismo da época tentou impedir o seu ascenso pero nun pleito que chegou a Madrid, a Federación de Futbol decidiu o seu pase á Serie B. En 1924 organizaron o seu primeiro torneo, a “Copa Redondela”, xogando o primeiro partido o 16 de novembro contra o Deportivo de Coya.

Un pouco antes, en xullo de 1924, reforzados con dous xogadores redondeláns do Alfonso XIII e outros dous do Athletic de Pontevedra, pero coa ausencia do porteiro titular sustituido por un infantil, gañaron ao Eiriña por 3-5: Pena (Porteiro), Villar I (José), Cabezo, Rodríguez, Avelino Cal, Jaime Serín, Rodríguez II (Juan), Villar II (Nicha, Antonio), Bernardino Míguez (Neno), Julio Sánchez e Jesús Figueroa (Suso). Neste primeiro ano tamén xogaban: José Lamas (Porteiro), Agrelo, Troncoso, Tiano, Castro, Pérez (Choqué)... Posteriormente formarían parte do equipo: Paco Soto (capitán), Díaz (Porteiro), Molinos, Sieiro, Suárez, Pazos (Macoco), Isidoro Pereira (Campanero), Segundo Puga (Chicuelo), Otero, Alejandro Pérez Rivero (Maniño), Paz, Tallada (Porteiro), Pierla, Leira, Muíños, Ángel Iglesias (Julata), Cabezo II, Borines, Azogue, Tito, Sotelo, Correa...

Outra victoria destacada deste equipo, tamén en xullo pero de 1926, reforzado cos redondeláns Cabezo e Nicha, do Celta, e con Sánchez e Rodríguez, do Athletic de Pontevedra, empataron nun amigable co Celta no campo de Coia. En setembro dese ano golearon de novo a domicilio ao Eiriña, 2-5.

Para a tempada 1928-29 o Redondela F. C. reforza o equipo coa aspiración de ascender á Serie A, fichando entre outros aos veteráns redondeláns Juan Rodríguez e Julio Sánchez. As aspiracións véñense abaixo cando o clube renuncia a xogar en protesta porque os equipos de Vigo que non contaban con campo, estableceran como propios os de Moaña, Cangas e Bueu; co conseguinte perxuizo polo incremento nos gastos en desprazamentos. O non competir supón unha desbandada dos xogadores e o equipo nas seguintes tempadas está lonxe do nivel requerido para disputar a Serie B. O posterior peche do campo de Petán que non se reabrirá ata 1940 non fai máis que agravar a situación.

O equipo chega a desaparecer, comeza entón un traballo de canteira que logra a reaparición do equipo a finais de 1935, Esa tempada disputa o Campionato Provincial da Federación de Clubes Modestos caíndo na semifinal. Apenas disminue a súa actividade en tempos da Guerra Civil, disputando amistosos e pequenos campionatos. Debe ser este equipo o que en plena Guerra Civil aparece nunha noticia de 1937, co nome de Redondela, participando no campionato da C. N. S., xunto a equipos como Arenas (de Alcabre), Betis, Braña...A finais de 1939 cos reforzos dos irmáns Cabezo e Pierla, proclámase campión da Copa Stadium, de Ponteareas, tras vencer na final ao Peñasco, de Vigo.

En maio de 1940, é tanto o entusiasmo que chegan a formarse dous equipos, enfrontándose o Redondela F. C. dos veteranos contra o dos xóvenes. Ese mesmo mes participa na Copa Pro-Campo, celebrada en Pontevedra para cubrir os gastos da reparación de Pasarón.

En 1941 apenas xoga algún amigable e probablemente desapareceu ese mesmo ano.


Anos 20. Outros

Nesta década atopo outros equipos non federados. Entre paréntese apunto os anos nos que van aparecendo datos: 

España F. C. (1926-1927).  Formado a partires dun equipo infantíl. Vestía camiseta grana con franxa amarela. Chegou a xogar en Portugal contra o Deu la Deu de Monçao. Unha alineación deste equipo en 1926 sería: Óscar, Moncho, Conecho, Chito, Chicuelo, Ángel, Carreiro, Luis, Segundo, Enrique e Tito. En 1927, disputa ao Betis unhas medallas doadas por un emigrante. Os equipos refórzanse co once do Redondela F. C. e o España forma con: J. Díaz (Cajetilla), Suso, Macoco, Ramón. Julio, Chicuelo, Campanero, Tiruliro, Moncho, Tito e Borines.

Betis F. C. (1927): Iniciouse como equipo infantil dando o salto a senior en 1927. Vestía camiseta branca e calzón negro. En 1927, no partido co España, que comentei anteriormente e no que venceu 6-0, formaba reforzado con: Niriñas, Maravias, Casal, Mirito, Bernardo, Tiano, Jundo, Neco, Lamas, Maniño e Julata.

Cabezo C. F. (1929-1930). Creado a partires dun equipo infantíl. Aliñaba en 1930 a: Tunel, Figueroa, Maestú, Otero, Andrés, Castro, Iglesias, Corneta, Tenorio, Paco e Kirikí.

Chapela F. C. (1927): En 1927 enfróntase ao Olímpico de Teis sendo derrotado por 4-0.

Outros: Galicia (1921), Alvedosa (1921), Unión (1921)

 

Anos 20. Outros infantil.

Nestes anos na categoría infantil:

Club España (1923-26): En xaneiro de 1923 este clube colabora con 10 pesetas na homenaxe a Pepe Bar e Manolo de Castro, daquela referentes no futbol galego.

Betis F. C. (1924-1927)

Esperanza F. C. (1923-28). Xunto ao Redondela F. C. en 1924 participou no campionato infantil organizado pola Federación Galega en Vigo, no que tan só foi derrotado polo vencedor do torneo, o Rápido de Bouzas.

Redondela F. C. Infantil (1924-¿?). En 1924, co Esperanza F. C., participa no campionato organizado pola Federación Galega en Vigo, tendo que abandoar por motivos económicos.

Cabezo C. F. (1927-28). Na honra de Rafael López Cabezo daquela xogador do Celta.

Pasarín (1927) Na honra do outro central do Celta, supoño que para amolar ao equipo anterior, que apesares de ser máis pequenos no primeiro enfrontamento marcáronlle unha manita.

El Quisquilla (1928)

Alfonso XIII (1928).

 



Galería de equipos de categorías inferiores

Anos 30. Outros

Choco F. C.: Fundado en xaneiro de 1932. En febreiro xogou o seu primeiro amistoso contra o Llorente, de Vigo. En abril, despois do partido humorístico entre o Estroncio e o Soponcio, enfróntase ao Redondela F. C. perdendo 2-1. Contaba nas súas filas con: Moisés, Villaverde, “Dempsey”, Pierla e Reigosa entre outros. Desapareceu no 1934.

Juventud Deportiva F. C.: A pesares do seu nome era un equipo de xogadores veteráns. En xuño de 1934 fai o seu debut fronte o Choco F. C., xogando: Amoedo, Villaverde, “Cascorro”, Mangá, Paco, “Campanero”, Lante, “Dempsey”, Montero e Reigosa.

Redondela Sporting Club: en 1936.

Chapela: En abril de 1931 o Chapela é derrotado 3-0 en Moaña polo Tabeirón F. C. en partido no que se disputaban sendos roscóns de Pascua.

Samitier S. C.: Equipo de Chapela que entre os anos 1932 e 1934 se enfronta aos equipos modestos vigueses. En 1932 participa na Copa Soler. O nome fai referencia a José Samitier, gran futbolista da época e que naqueles anos era homenaxeado con outro clube homónimo, o Samitier F. C. de Mondariz.

O 20 de marzo de 1932, disputaron un encontro no campo de Cesantes o Alvedosa de Reboreda (non puiden establecer se é o mesmo equipo que en 1921 se enfrentou ao Arcade) e o Alegría F. C., de Cesantes.

Nun xornal de abril de 1934 baixo o titular “futbol humorístico” dáse conta dun partido da Selección de Chapelaque se enfronta á Selección do Calvario (Vigo).

En maio de 1935 unha Selección de Redondela empataría a uns cunha selección de clubes modestos da cidade de Pontevedra. O once da nosa vila estaría formado por: “Talladas” (Porriño), “Pierlas” (Unión), Pazos, Andrés e Mariño (Eiriña), Moisés Maestú e “Julata” (Unión), Carlos (Chao) e “Cocó”. En maio de 1936 repítese a experiencia enfrontándose daquela a unha Selección de modestos de Vigo, con: Dores, Benito, Pazos, Villaverde, Maestú, Parolo, Reigosa, Corneta, Cocó, Fontán e Sesito.


 

Anos 30. Categoría infantil.

Tamén existían numerosos equipos de categoría infantil que soían xogar no peirao da Ribeira ou na Xunqueira, e ás veces desprazábanse a Vigo para enfrontarse aos equipos daquela cidade.

Pequeño Choco F.C.: equipo infantil do Choco F. C. creado probablemente en 1932. En xullo de 1933 troca o seu nome por Regojo F. C., recuperando en 1935 o nome deChoco. En 1934 formaba con: Vidal, Leoncio, Alfredo, Pérez, Moisés, Esteiro, “Repolo”, “Cocó”, Benito, Rosendo, Loló.

Pequeño Redondela F.C.: equipo infantil do Redondela F. C. En 1934 xogaban: Magariñas, Fin, Verito, Toñate, Ventura, Mensi, Tucho, Torrado e Peña. Este equipo desaparecería poucotempo despois, vivindo unha segunda vida apartires do Atlantic F. C., como veremos máis abaixo.

Pequeño Samitier: Equipo infantil de Chapela que en agosto de 1931 participa en Balaidos na homenaxe a Pepe Bar. Probablemente en 1932 converteuse no equipo senior do que falamos anteriormente.

Redondelita: En 1934 alineaba con: Mundo, Lino, “Bistec”, Pintos, “Corneta”, Casal, “Picho”, Ramonet, Silverio, Bienvenido e Telmo.

Comunista F. C.: equipo infantil en 1934.

Cataquesis F. C.: infantil, 1933-34. En febreiro de 1934 venceu 4-1 ao Comunista formando: Antonio, Benito, Jacinto, Padrón, Castor, Campanal, Antonio, Toucedo, Vidal, Lilo e José. Noutro partido marcaría Ángel.

Coca F. C.:Infantil en 1934-1935. En xullo de 1934 forman con: Lilo, Contreras, “Massó”, Pena, Toné, Pereira II, Tejo, Pereira I, Miñán, Plácido e Otero.

California: Nada máis formarse este equipo reta a todos os equipos da súa categoría a xogar en Redondela o 5 de agosto de 1934.

Estrella, de Saxamonde. Atopo dous partidos contra equipos de Vigo, en xuño de 1932 e en xullo de 1934.

Pioneros Rojos: En agosto de 1934 forma con: Lago, Neno, Lilo, Fernández, Barros, Paco, Chato, Vázquez, Andrés, Crisanto e Bernárdez.

Falange: En agosto de 1934 se enfrenta a Pioneros Rojos, de Vigo, con: Vidal, Jacinto, “Piloto”, Naco, “Patata”, Siteo, Docampo, Fin, Roquete, “Tallada” e Luis.

Dodge: de Chapela. En novembro de 1934 enfróntase a un equipo de Teis.

Juventud Católica: En 1935 enfróntase a varios equipos de Vigo.

Atlántic F. C.: Equipo chamado“de Redondela”, para distinguilo do Atlantic F. C., de Vigo.Probablemente foi o equipo infantil máis activo en 1935 enfrontándose a numerosos equipos vigueses. Alineación: Lilo, Jacinto, “Masó”, Toñete, Cocó, Álberto, Manolito, Basilio, Álvaro, Tonú e Dres. Tamén xogarían neste equipo: Tomé, “Patata”, Loló e Tejo. En abril de 1936 troca o seu nome por Pequeño Redondela, formando con: Lixeiro, Abaro, Massó, Manolito, Alberto, Chinto, Mingos, Toñete, Isaac, Plant e Tejo, sendo o capitán do equipo Antonio Lago Picón. Outros xogadores: Loló.

Sporting: Equipo que en xullo de 1936 enfróntase ao Pequeño Redondela, sendo derrotado por 3 a 2.


1.944 / 1.952 - C. D. Redondela

No 1944 fórmase o Club Deportivo Redondela, sociedade que contaba con equipos de futbol, natación, waterpolo,  ping-pong, traíñas, xadrez, montañismo e caza; ademáis de realizar actividades culturais e artísticas.

A sección de futbol estaba formada por dous equipos, A e B, e un infantil. A primeira plantilla comeza a competir en  1945. O equipo gañaría o Campionato Provincial de Afeccionados nese mesmo ano de 1945 e a Copa das Rías Baixas no 1947. Na tempada 1946-47 fai o seu debut na Serie A, chegando a encabezar a clasificación.

En outubro de 1947, enfrontouse a unha selección de xogadores da Terceira División, en partido homenaxe a Luis, mediocentro vigués, que levaba dous tempadas neste clube ao que chegou despois de pasar por Instituto, Berbés e Turista. A finais dese ano xogaría a final da Copa de Galicia de afeccionados, sendo derrotado polo Turista.

Esta sociedade construiu o campo de Santa Mariña, xa que antes se xogaba nos campos de Petán e da Xunqueira. O traballo consistiu en levar terra dende  o monte da Telleira ata o fondo da Marisma. Para este fin empregaron dous carros de cabalos alugados polo concello (un deles propiedade de “Loreto”) e padiolas.

En febreiro de 1948 o clube homenaxea ao seu presidente, Antonio Ocampo coa entrega dunha medalla de ouro e un pergamino. En xullo dese ano, o homenaxeado é o porteiro vigués Mosquera, que anos antes xogara no Deportivo de Coia, cun partido contra unha selección de xogadores vigueses de Terceira División. En xullo de 1951 o equipo enfróntase ao Arosa na honra do capitán do equipo Lixeiro.

Pouco despois, é precisamente o seu primeiro presidente, o doutor Antonio Ocampo, acusado de delito equiparado ao de rebelión militar, sendo detido xunto a outros redondeláns e conducido á prisión de Vigo. A partires deste suceso o clube foi a menos e disolveuse despois de rematar a tempada 1951-52 en postos de descenso da Serie A.

Unha das primeiras aliñacións sería: Gelo (porteiro), Manolo (de Arcade), Docampo, Demetrio, Lixeiro, Mingos Docampo (Massó), Severo (Vero), Manolito Míguez, Álvaro(Varo), Carlos Pereira e  Luis Esteiro. Por este equipo tamén pasaron: Cabezo, Sabino, Chantada, Capelo I e Capelo II (procedentes do Domaio), Luis Tacota, Vázquez,  Luis Noya Domínguez (Noya II, de Vigo), Narciso (Sito), Cunino, Díaz, Toralla, Negro, Mosquera (porteiro de Vigo), Iglesias, Loló, Rayo, Vicente...

 

Galería do C. D. Redondela

Anos 40. Outros equipos.

Selección de Redondela: En 1943, dirixida por Cabezo, enfróntase a doble partido co Prorriño. Este equipo serviría de base para a creación do C. D. Redondela. Estaba composto por: Talladas II, Docampo I, Nao, Varela, Luis X., Lixeiro, Puga, Fernández I e II, Chicuelo, Chilote, Gerardo, Tin e Pepe.

D. Laredo: Equipo de Chapela, ao que atopo por primeira vez en abril de 1943 vence 3-1 ao Teis con: Manuel, Virzi, Melón, Chapela, Pepe, Luis, Covelo, Benito, Gonzalo, Carlos e Andrés. En 1947 disputa a Liga Local dos Modestos de Vigo. Nese mesmo ano chegaría a cartos de final do Campionato Galego de Afeccionados.

Casa Luis e Casa Canario: Equipos de peñas de Chapela que se enfrontan en marzo de 1943 no campo de Meira (Moaña) e ao mes seguinte no do Bella Vista. Neste segundo partido vencido polo Canario por 5-1, destacáronse Pinales e Pinocho II.

C. D. Chapela: A finais de 1946 e principios do ano seguinte disputa en Vigo a Copa Sanatorio del Castro,nunha época na que non estaba federado. Cando menos dende 1957-58 disputa a Serie B, liga de modestos de Vigo, tamén aparece en 1959 participando na Copa Vigo.

Unión de Villar: En 1946 xoga contra o Chao F. C. A finais dese ano e principios do seguinte disputa a Copa Sanatorio del Castro, xunto ao D. Chapela. Neste equipo actuaba Fin como mediocentro.

Choco F. C.: Equipo non federado, probablemente fundado en 1947. En abril dese ano despois de enfrontarse ao Adelantado, de Porriño, reta aos equipos non federados de Vigo. En xullo de 1948 vence ao Burgo C. F., de Pontevedra.

C. D. Volador: Non federado, en 1947 xoga contra varios equipos de Vigo e, a finais do 48, atrévese a retar a equipos da Serie B. En maio de 1949 xoga a final contra o Arentei dun campionato en Caldelas de Tui.



 

 

Anos 40. Categorías Inferiores

Organización Juvenil (O. J.) de Redondela: Örgano da Falange. Equipo formado por afiliados de entre 14 e 18 anos. En marzo de 1940 organizou a Copa Organizaciones Juveniles Redondela, competición que serviría para re-inaugurar o campo de Petán co nome de “Campo de Jose Antonio”. Alineación: Gesteira, Nao, Luis, Velero, Varito, Martínez, Maestú, Torrado, Loló, Sesé e Molinos.

Organización Juvenil de Chapela: Participou na Copa Organizaciones Juveniles Redondela 1940, sendo eliminado no primeiro partido ante o Bouzas.

Flechas: Equipo da Organización Juvenil. En 1940 composto por: Fernando, Quirós, Miguel, Bernardo, Manoliño, Escariz, Chicha, Carrión, Alfonso, Quin e Fortunato. Este equipo debeuse fusionar co Aspirantado, porque en xullo dese ano noutra alineación aparecen 4 elementos daquel equipo: Ferrín, Izquierdo, Torrado, Modesto. Ademáis de Maestú, do O. J.

Aspirantado: Equipo da Juventud de Acción Católica. Formado en 1940 por: Santiago, Izquierdo, Juan, Canete, Ferrín, Ocampo, Ducho, Docampo, Maestú, Modesto e Brime.

Errante F. C.: Equipo que en marzo de 1940 enfróntase ao Planeta F. C. de Vigo.

Frente de Juventudes de Redondela: En 1943 participa no campionato provincial desta organización.

¿?: En xullo de 1943 unha noticia da conta da creación dun equipo infantil na nosa vila.

Rápido de Chapela: En maio de 1944 desafía a varios equipos vigueses.

A.B.C.: Equipo de Chapela, que en 1945 é retado para xogar no campo da Copiba.

D. Laredo: Equipo infantil de Chapela, en 1946.

D. Villar: Equipo en 1946.



1.953-C. D. Choco

Dos equipos actuais destaca o C. D. Choco, fundado o 14 de abril de 1953, que durante o século XX disputou 6 tempadas na Terceira División: 1960-61, 61-62, 63-64, 64-65, 65-66 e 80-81 (temos que ter en conta que ata a tempada 1977-78 non se creou a 2ªB). Na 2012-13 acadou un novo ascenso a esta categoría.

Nas tempadas 1955-56, 1956-57 e 1961-62 proclamouse Campión Galego de Afecceonados. No Campeonato de España de Aficionados chegaría a semifinais en 1957, pero sería desclasificado por alineación indebida dun xogador despois de derrotar ao Salamanca. Tamén chegaría a cuartos en 1958 e 1963 quedando eliminado polo Salamanca e o Real Madrid de Aficionados (R.Madrid C).

Na categoría xuvenil, no 1957 foi Subcampión Galego, o que lle permitiu participar no Campeonato de España quedando eliminado co Oviedo. Nos seus inicios contaba cun segundo equipo, o Choco B, que en 1960 acadou o ascenso da 1ª Rexional á Serie B.

No vran de 1958, despois de continuos asolagamentos do campo de Santa Mariña, este clube acomete obras de mellora que incluían o peche, grazas as aportacións tanto individuais como dos diferentes colectivos. Pouco despois, no inverno de 1959 unha tormenta derruba parte do muro e o terreo de xogo volta a encherse de auga. Os problemas do campo coas mareas continuarían ata os anos 80, cando o derradeiro recheo sepultou dou escalóns da grada.

Na historia deste clube tense homenaxeado a varios xogadores: En xuño de 1954 a Cabezo (Ver Futbol>Xogadores), daquela entrenador do Choco que, reforzado, se enfronta ao R. C. Celta. En agosto de 1956, aos xogadores Mario García Álvarez e Geluco, co partido Choco-Xuvenil de Ponteareas, equipo de 3ª.En xullo de 1958, partido contra San Miguel de Oia a prol do porteiro Carlos ao que unha enfermidade tiña postrado na cama. En decembro de 1960 homenaxe ao xogador Mario García disputándose un encontro co Unión Sampaio. En xuño de 1961 a xunta directiva decide homenaxear a Cunino, xogador do Choco dende a súa fundación. En xaneiro de 1962 decídese que o partido contra o Fabril sexa a beneficio de Paco, xogador formado no Alondras e fichado esa tempada procedente da 2ª división portuguesa, que tivo a mala sorte de fracturar tibia e peroné.


Galerías do C. D. Choco. Anos 50-60

Galerías do C. D. Choco. Anos 70-80

Anos 50 e 60. Outros.

Copiba F. C.: Disputaba o campionato de empresas e a Copa Chafer alá polo 1950. En 1951 disputa o torneo José Rivas en Domaio, no que tamén participa o Chapela.

Regojo F. C.: Equipo senior que en 1968 proclamaríase vencedor no Campionato Provincial de Empresas de segunda categoría.

 

 

Anos 50 e 60. Equipos infantiles

En 1952 e 1953 o San Simón xogaba a final provincial do Frente de Juventudes da Falange na categoría de cadetes e guías.

CD Corona. Activo en 1951.

Redondela. Nome que recibía o equipo infantil do C. D. Choco que, en 1958, na final a dobre partido da Copa San Ignacio, venceu en Santa Mariña 11-1 ao Viso, de Vigo, marcando 9 goles Germán Muíños.

Peñarol. Euipo que xogaban con equipaxes deste equipo de Uruguai traídas daquel país por un emigrante. Este clube seguiría a competir ata os anos 80.

En 1956 xógase a Copa Choco infantil: participando: Once Leones, Peñarol, Viaductos e Alvedosa.

En agosto de 1959, no campo da Xunqueira, celébrase o Trofeo Villavieja. Vence o Villavieja, que estaba formado por José Augusto, Gorito, Jaime, Fonso, Geno, Gustavo, Rabito, Pepe, Pique, Reigosa e Fermín. Tamén participaban: Ribera, Reboreda e Once Tigres.

Outros equipos desta época serían o Estrella, que contaba con equipo xuvenil, ou Acción Católica.


Outros Clubes

Trala guerra os clubes das parroquias, agás o Deportivo Chapela, que como vimos anteriormente estaba encadrado na zona de Vigo, xogaban os denominados Campionatos de Barrios e non se federaron ata os anos 60-70. Estes clubes serían o Chapela C.F., o C. D. Cesantes e o C. A. Vilar; ademáis dos desaparecidos Cedeira C. F., Arenas de San Simón (Cesantes) e Reboreda.

As canteiras destes equipos recibiron un bo impulso cando en 1981 Generoso Muíños (Gene) creou a Liga Local infantil e alevín, na que participaron todos os equipos da vila, a excepción do Chapela que sempre se encadrou nas competicións viguesas. Ademáis formáronse equipos de parroquias e barrios que non tiñan equipos federados, sería o caso de Trasmañó ou Rande. E tamén equipos patrocinados de corta vida a excepción do Casa Paco (posteriormente Grupo C. P. 81), que desapareceu coa creación da Escola de Futbol Base Redondela no 2008, clube que no 2012 se integrou no C. D. Choco.

En canto aos equipos de veteráns, destacar Os Netos da Coca que no ano 2007 celebrou o 30ª aniversario da súa fundación.


Galería: Especial do "Tribuna Deportiva" con motivo do primeiro campionato municipal de futbol base de Redondela 1981.

NOTA: Algunhas alineacións das fotos están cambiadas.

Futbol Feminino

No referente ao futbol feminino a primeira referencia que atopo é do ano 1932: “Partido de futbol entre os equipos femininos de Redondela e Quintela. A aliñación do equipo de Redondela é a que segue: Lita, Matilde, Maruja, Josefa, Elena, Marcelina, Carmiña, Ernestina, Margarita, Candrita e Mª Carmen; gañaron as de Redondela 2-0 e estivo cheo de incidentes, con sesións de boxeo e grecorromanas a cargo dos citados equipos”. En 1971 para recadar cartos para o equipo de natación enfrontáronse o Cividanes, de Vigo, e o Sarquáticas, de Redondela, equipo formado polas nadadoras da S. A. R. reforzadas por xogadoras de futbol e dirixidas por Félix, xogador do C. D. Choco. Habería que esperar aínda bastante para que a partires da experiencia con equipos de futbol sala o C. D. Choco se animara a crear un equipo feminino.

 

Galerías da parroquia de Cesantes (e o Viso)

Galería da parroquia de Chapela

 

Galería da parroquia de Reboreda

Galería da parroquia de Vilar de Infesta

(Agardando aportacións)

 

Galería da Canteira do C. D. Choco

Texto: J. Migueles

Actualizado: 15-10-2015

Escribir comentario

Comentarios: 0